Wyszukiwarka

O Akademii

 Akademia Przed- Szkolna „SKRZAT” rozpoczęła działalność we wrześniu 2006r. 


Naszym nadrzędnym celem było stworzenie przedszkola przyjaznego dzieciom, w którym oprócz rodzinnej atmosfery i zabawy, integralnie powiązane zadania z różnych obszarów edukacji efektywnie i skutecznie będą stymulować rozwój emocjonalny i fizyczny każdego dziecka.

Wszystkimi dostępnymi środkami staramy się ułatwiać dzieciom start w przedszkolu. Pomagamy im przezwyciężać obawy i lęki wynikające ze znalezienia się w nowej sytuacji życiowej, i nowym miejscu oraz w otoczeniu obcych osób. Budzimy i zaspokajamy naturalną u dziecka ciekawość świata. Szukamy najlepszych dróg wychowawczych, dydaktycznych do zapewnienia wszystkim naszym wychowankom wszechstronnego i harmonijnego rozwoju ich osobowości. Dla osiągnięcia tych celów między innymi wykorzystujemy elementy pedagogiki Marii Montessori kładąc nacisk na rozwijanie indywidualnych cech osobowości dziecka, uczenie przez działanie, samodzielność, wolny wybór zajęcia i brak sankcji.

Realizując nasz program adaptacyjny zapraszamy rodziców do współpracy i zaangażowania w problemy swoich dzieci. Stopniowo i delikatnie przyzwyczajamy dziecko do warunków i atmosfery przedszkola. Indywidualnie podchodzimy do każdego dziecka i jego rodziców oraz do ich problemów, obaw i trosk. Dzięki współpracy rodziców i przedszkola zapewniamy dziecku bezstresowe wejście w nowy świat.

Priorytetem w naszej pracy jest stworzenie dzieciom odpowiedniego klimatu emocjonalnego i atmosfery radości oraz dostarczenie satysfakcji z poczucia samodzielnie osiągniętego sukcesu.

 Celem naszych działań jest przygotowanie dziecka do systematycznej i efektywnej nauki w szkole. 

W JAKI SPOSÓB STYMULUJEMY ROZWÓJ NASZYCH PRZEDSZKOLAKÓW 
 

1. Język angielski
Dzieci pracują metodą PROTI. Proces nauki przebiega w warunkach naturalnych i polega na angażowaniu wszystkich zmysłów dziecka. Nauczyciel pełni rolę przewodnika-wspiera i wspomaga dziecko w jego naturalnym rozwoju, dziecko zaś samodzielnie wykonuje ćwiczenia. Na zajęciach wprowadza się także graficzne obrazy słów w oparciu o techniki globalnego czytania.
 

2. Język niemiecki

 Język niemiecki w naszym przedszkolu nauczany jest głównie poprzez różnego rodzaju gry, zabawy oraz piosenki.
Zajęcia prowadzone są raz w tygodniu w dwóch grupach „0”. W trakcie nauki niemieckiego język polski używany jest tylko w wyjątkowych sytuacjach.
Celem zajęć z języka niemieckiego jest rozwinięcie u dzieci chęci uczenia się języka obcego, rozróżnianie go oraz rozumienie.

3. Zabawy i gry ruchowe, zajęcia korekcyjno-kompensacyjne

Zabawy i gry ruchowe stanowią ważny element edukacji fizycznej. O ich wartości świadczą uniwersalne możliwości zastosowania gier i zabaw, ich prostota i przystępność, nieskomplikowana technika oraz możliwość realizacji w dowolnych warunkach, kontakty rówieśnicze i międzypokoleniowe, jak również przyjemne spędzenie wolnego czasu.
Szczególnego znaczenia nabierają w pracy z dziećmi, także o obniżonej sprawności fizycznej. Wynika to z faktu dziecięcej akceptacji tej formy ruchu oraz występujących korzyści zdrowotnych, gdzie zabawy i gry ruchowe stają się podstawowym środkiem wspomagający rozwój aparatu ruchu oraz układów: oddechowego, krwionośnego i nerwowego w rozwoju osobniczym dzieci.
Zdrowotne znaczenie zabaw i gier ruchowych podkreślane jest w niwelowaniu zaburzeń i odchyleń rozwojowych u dzieci nadpobudliwych, otyłych, z niedorozwojem motoryki.
Przemyślane i odpowiednio przeprowadzone zabawy i gry ruchowe stają się zatem ważnym środkiem oddziaływania zdrowotnego i wychowawczego, a w dalszych etapach rozwoju człowieka mogą być atrakcyjnym środkiem aktywności fizycznej.
 

Zajęcia korekcyjno-kompensacyjne są przeznaczone dla uczniów, u których nieprawidłowości rozwojowe utrudniają opanowanie określonych umiejętności. Zajęcia prowadzą nauczyciele posiadający przygotowanie w zakresie terapii pedagogicznej. Liczba uczestników tych zajęć powinna wynosić od 2 do 5 osób, gdyż w większej grupie pomoc staje się mało efektywna. Dotyczy to uczniów z deficytami rozwojowymi w sferze percepcyjno-motorycznej, oraz dzieci z zaburzeniami w sferze emocjonalno–społecznej. Dzieci dyslektyczne maja trudności w pracy grupowej „ Nie słyszą poleceń kierowanych do grupy. Wymagają indywidualnego podejścia, naprowadzenia, powtórzenia poleceń i nie są dojrzałe do samodzielnej pracy. Łatwo rozpraszają się, onieśmielają. Ważne jest, aby każde zajęcia zapewniły dzieciom materiał do myślenia i mówienia oraz stworzyły możliwości do ćwiczeń ruchowych oraz pozwoliły na odniesienie sukcesu.


4. Zajęcia gimnastyki korekcyjnej

 

Prowadzone ćwiczenia mają na celu profilaktykę oraz korektę już istniejących wad postawy. 

CELE SZCZEGÓŁOWE:

 § kształtowanie nawyku prawidłowej postawy

 § eliminowanie czynników, które mogą pogłębiać i utrwalać istniejące zaburzenia

 § kształtowanie pozytywnego stosunku dziecka do świadomego uczestnictwa w zajęciach

 § nauka podstawowych ćwiczeń domowych

 § przywracanie równowagi napięciowej, przez usuwanie dystonii mięśniowej

 § rozciąganie mięśni nadmiernie napiętych i przykurczonych

 § wzmacnianie mięśni osłabionych

 § uaktywnienie układów i narządów ruchu, krążeniowego i oddechowego

 § korygowanie zaburzeń statyki ciała i przeciwdziałanie ich pogłębianiu się i utrwalaniu

 § poprawienie zaburzeń rozwoju motorycznego

 § podniesienie ogólnej sprawności fizycznej i wydolności organizmu dziecka poprzez ćwiczenia kształtujące, oddechowe, wytrzymałościowe, zabawy i gry ruchowe z elementami ćwiczeń korekcyjnych dla danej wady.

 5. Nauka śpiewu i Tańca, rytmika

 "Muzyka nas uspokaja i porusza do głębi
napełnia szlachetnymi uczuciami i wzrusza do łez,
choć nie wiemy jak to się dzieje: jest to
język sam w sobie...”

 "Najważniejszym obowiązkiem sztuki jest rozwijanie emocjonalnej strony psychiki człowieka.
Ona tylko bowiem, sztuka, posiada zdolność nastrajania umysłu, przygotowania go do percepcji najbardziej skomplikowanych treści. Któż nie zna czarodziejskiej łatwości pojmowania, rodzącej się z wrażeń estetycznych, jakich dostarcza muzyka, barwy, kształty?"

 „Rytm jest bardzo ważny w życiu. To znak życia, podobnie jak bicie serca. Człowiek istnieje tylko dlatego, że jego serce i umysł mają swój rytm. Taniec jest także afirmacją instynktu życia, bo życie jest przecież ruchem, rytmem. Rytm znaczy to samo, co taniec. Gdy radość rozpłynie się po naszym ciele, zaczynamy tańczyć.”

 "Muzyka budzi w sercu pragnienie dobrych czynów." Pitagoras

 Muzyka jako jeden z czynników wpływających na ogólny rozwój dziecka odgrywa szczególną rolę.
Jest pretekstem do głębszych przeżyć, środkiem przybliżającym do sztuki, przez co uwrażliwia na piękno i zachęca do empatii i wyzbycia się dziecięcego egocentryzmu. Przeżycia emocjonalne związane z percepcją i wykonywaniem zadań muzycznych mają wyraźny wpływ na rozwój dyspozycji psychicznych dzieci, stwarzają im możliwość odniesienia sukcesów, pobudzają wyobraźnię i zachęcają do twórczej postawy tak ważnej w dzisiejszych czasach. Zajęcia rytmiczne w sposób oczywisty wpływają na rozwój analizatora słuchowego w zakresie słuchu akustycznego i muzycznego, a także na rozwój koncentracji uwagi, pamięci muzycznej i pozamuzycznej, czy logicznego myślenia i mowy.
Zajęcia rytmiczne stanowią kompleksowo dobrany zestaw ćwiczeń obejmujących umiejętność aktywnego słuchania dźwięków i muzyki, odnoszenia się do nich gestem, ruchem, zachęcają do kreatywnej improwizacji ruchowo-słowno-rytmicznej, zaznajamiają dziecko z podstawowymi pojęciami muzycznymi i instrumentami, łączą elementy tańca ludowego i kultywowanie tradycji, wspomagają także dykcję i poprawną artykulację, w połączeniu z umiejętnością prawidłowego oddychania, wszystko to otoczone jest troską o poprawne śpiewanie dzieci i nieustanne poszerzanie repertuaru znanych im utworów.

 6. Logopedia

 Na przełomie września i października w przedszkolu przeprowadzane jest przesiewowe badanie mowy wśród wszystkich dzieci uczęszczających do placówki. Na podstawie przesiewowego badania mowy wyłonione są dzieci, które objęte są indywidualną opieką logopedyczną. Na zajęciach prowadzone są ćwiczenia, które mają na celu:

 § usprawnianie motoryki aparatu artykulacyjnego (m.in. języka, warg, żuchwy),

 § kształtowanie prawidłowego toru oddechowego, wydłużanie fazy wydechowej,

 § kształtowanie prawidłowych czynności fizjologicznych w obrębie aparatu mowy (tj. połykanie, żucie, odgryzanie),

 § rozwijanie słuchu fonematycznego,

 § wzbogacanie słownictwa, rozwijanie mowy,

 § rozwijanie umiejętności budowania dłuższych wypowiedzi,

 § rozwijanie umiejętności rozumienia wypowiedzi słownych,

 § uzyskanie prawidłowej artykulacji poszczególnych głosek

 7. Zajęcia Arteterapii

 Człowiek od najmłodszych lat powinien uczyć się rozpoznawania i wyrażania własnych uczuć i emocji. Jeśli dziecko w wieku przedszkolnym nauczy się wyrażania własnych emocji, będzie rozumiało siebie, będzie miało możliwość zmiany zachowania zgodnie z własnym systemem wartości, a jednocześnie społecznie akceptowanych.

 Niezmiernie ważną rolę w tym procesie pełni osoba dorosła tj. wsparcie rodziców, nauczycieli, wychowawców. To oni jako osoby dorosłe potrafią mówić o swoich emocjach- złości, lęku, smutku, rozpaczy. Dzieciom trudno jest znaleźć słowa odpowiadające temu, co czują, co się z nimi dzieje w danej sytuacji. Narzędziem terapeutycznym dorosłego może być ARTETERAPIA, czyli terapia przez sztukę. Ta forma terapii, pomoże dziecku nauczyć się wyrażania własnych uczuć w komunikacji z innymi.

 Tak więc, arteterapia pozwala na rozwijanie własnych działań twórczych, umożliwia pozawerbalne porozumiewanie się, wpływa na rozwój zdolności, które mają urzeczywistnić pragnienia i zamierzenia dziecka. Pomaga uzewnętrznić emocje, pragnienia, myśli spojrzeć na nie z bliska oraz pomóc w dostrzeżeniu ich przez innych. Dziecko podczas działań terapeutycznych uczy się uzewnętrzniania własnych przeżyć, odczuć, zrozumienia oraz akceptacji siebie i innych. Ma możliwość zaspokojenia potrzeb m.in. bezpieczeństwa, akceptacji, bycia rozumianym, dostrzeganym i docenianym, a przy tym jest zrelaksowane.

 8. Rehabilitacja i terapia Integracji Sensorycznej

 W przedszkolu integracyjnym istotną rolę w rozwoju ruchowym wychowanków odgrywa praca nauczyciela rehabilitacji ruchowej.

 Do głównych zadań rehabilitanta ruchowego na rzecz dzieci należy przede wszystkim:

  § Czuwanie nad równowagą rozwojową dziecka oraz wyrobienie trwałych nawyków mających zasadnicze znaczenie dla zachowania zdrowia

 § Organizowanie zespołów korekcyjno-kompensacyjnych łącząc dzieci według rodzaju zaburzeń oraz prowadzenie gimnastyki korekcyjnej

 § Współtworzenie w zespole specjalistów i realizacja indywidualnych programów terapeutycznych dla dzieci o specjalnych potrzebach edukacyjnych

 § Uwzględnianie w metodach i formach pracy ogólnych założeń programowych kultury fizycznej obowiązujących dla dzieci przedszkolnych, dostosowanie ich do aktualnych możliwości i potrzeb dziecka, rodzaju i stopnia zaburzeń, poziomu sprawności i wydolności fizycznej dziecka, wieku, płci oraz wszelkich zaleceń lekarskich

 § Współdziałanie w ramach swoich kompetencji z rodzicami w zakresie: wymiany spostrzeżeń na temat form i metod pracy, udzielenie instruktażu rodzicom w celu eliminowania czynników mogących pogłębić i utrwalić istniejące zaburzenia

 Terapia integracji sensorycznej ma postać ukierunkowanej zabawy w której dziecko chętnie uczestniczy i ma przekonanie, że tworzy zajęcia wspólnie z terapeutą.

 Podczas terapii nie uczy się dzieci konkretnych umiejętności. Cel terapii skoncentrowany jest raczej na poprawie integracji pomiędzy zmysłami w układzie nerwowym. W pracy tą metodą terapeuta stymuluje zmysły dziecka oraz usprawnia takie zakresy jak np.: motoryka mała, motoryka duża, koordynacja wzrokowo-ruchowa.

 Zadaniem terapii SI jest zatem, dostarczenie dziecku, podczas jego aktywności ruchowej, kontrolowanej przez terapeutę ilości bodźców sensorycznych, wywołujących w konsekwencji poprawę integracji bodźców docierających do dziecka zarówno z otoczenia, jak i z jego ciała. Terapeuta przy zastosowaniu odpowiednich technik, eliminuje, wyhamowuje lub ogranicza niepożądane bodźce obecne przy nadwrażliwościach sensorycznych lub dostarcza silne bodźce, co jest konieczne przy podwrażliwościach systemów sensorycznych.
Nie ma tutaj powtarzanego schematu ćwiczeń, ale raczej „sztuka" ciągłej analizy zachowania dziecka i stałego doboru i modyfikacji ćwiczeń tak, aby dziecko było w stanie odpowiadać na nie coraz bardziej złożonymi reakcjami adaptacyjnymi.
Terapia integracji sensorycznej odbywa się w pomieszczeniu specjalnie do tego przystosowanym. Do terapii wykorzystywany jest specjalistyczny sprzęt taki jak: podwieszane platformy, huśtawki, hamaki, deskorolki, trampoliny, tunele, piłki gimnastyczne, równoważnie, a także materiały różnej faktury do stymulacji dotykowej, materiały do stymulacji wzrokowej, węchowej, smakowej itp.
Terapeuta SI bazując na swojej wiedzy, dostosowuje trudność zadań i ćwiczeń do poziomu możliwości dziecka oraz jego samopoczucia. Inaczej ujmując, ćwiczenia nie mogą być ani zbyt łatwe, ani zbyt trudne dla dziecka. Ciągłe balansowanie na granicy możliwości dziecka poprawia organizację ośrodkowego układu nerwowego i wpływa na zmianę zachowania w sferze motorycznej oraz emocjonalnej, poprawia funkcje językowe i poznawcze, a przede wszystkim przejawia się lepszą efektywnością uczenia się. W trakcie terapii postępy dziecka są monitorowane poprzez wykonywanie różnego rodzaju testów, jak również poprzez obserwację zmian zachowania.
Atmosfera podczas terapii sprzyja rozwojowi wewnętrznej potrzeby zdobywania i poznawania środowiska.

 9. Zajęcia z pedagogiem

 Zajęcia z pedagogiem mają na celu wszechstronne wspomaganie funkcjonowania dziecka niepełnosprawnego na terenie grupy, prowadzenie zajęć indywidualnych w oparciu o Indywidualny Program Edukacyjno–Terapeutyczny.

 Pedagog nawiązuje współpracę z rodzicami w celu udzielenia bezpośrednich informacji dotyczących rozwoju dziecka oraz ujednolicenia oddziaływań wychowawczych.

 Celem zajęć jest wyrównywanie braków w wiadomościach i umiejętnościach dziecka, stymulowanie i usprawnianie rozwoju funkcji psychomotorycznych, eliminowanie niepowodzeń i ich negatywnych konsekwencji emocjonalnych.

 10. Zajęcia teatralne "Teatrzyk Skrzat"

 Teatrzyk wprowadza się w przedszkolu w różnych sytuacjach, w zależności od potrzeb i możliwości. Zabawy w teatr pomagają w rozwijaniu wrażliwości estetycznej, ukazywaniu piękna utworów literackich, wzbogacaniu wiedzy o świecie, wychowaniu społecznym i wyzwalaniu twórczej ekspresji. Wzbogaca się także aktywność, która przybiera coraz to nowsze formy, przechodząc stopniowo w świadomą twórczość. Zabawy w teatr odgrywają dużą rolę w rozwijaniu zdolności myślenia i mowy, a także twórczej wyobraźni i fantazji. Uczą dzieci samokontroli i współdziałania. Pozwalają im pogłębić swoje doświadczenia, dostrzec własne umiejętności i możliwości.

 Dziecko w zabawach w teatr bardzo chętnie utożsamia się z przedstawionymi przez siebie postaciami. Każde dziecko przeżywa i wczuwa się w sytuację bohatera, uczestniczy w ich przygodach, smutkach i radościach.
Przygotowania i udział w przedstawieniach rozwijają pomysłowość i zamiłowanie do twórczej działalności. Dzieci nie uczą się tekstów, lecz zapamiętują ich treść, aby odtworzyć ja w sposób twórczy, wzbogacając własne przeżycia i doświadczenia. Wczuwając się w postacie bajkowe, zachowują się jak prawdziwi aktorzy. Dając dzieciom możliwość bycia kimś innym, na przykład wybraną postacią z ulubionej bajki czy wiersza, uczymy je współdziałania, zabawy, pozwalamy na rozwijanie własnej inwencji twórczej, pomysłowości, wyobraźni.

 Dla dzieci cichych, zamkniętych w sobie, nieśmiałych jest to okazja do swobodnego bycia sobą lub kimś wymarzonym. Organizujemy zajęcia, podczas których zaangażujemy je w tworzeniu scenografii, kukiełek , masek i strojów. Tego typu zajęcia nauczą dzieci współdziałania, planowania i organizacji pracy, ale przede wszystkim dostarczają wiele radości z własnych możliwości twórczych.

 Dnia 12 lutego 2014 roku Akademia Przed-Szkolna "Skrzat" otrzymała certyfikat jakości PN-EN ISO 9001-2008.

 Certyfikat ISO

 

Script logo   StudioStrona.pl